شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و اگر زوج يا زوجه در بين ورّاث باشد نصيب ادنى و كمتر خود را گرفته و به ابوين دو سدس و در صورتى كه يكى از ايشان تنها وجود داشته باشد يك سدس مىدهيم . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه در ايندو مسئله اخير يعنى صورتى كه با بنتان ابوين جمع شده يا فرضى كه با آن دو يكى از ابوين باقى مانده باشد و نيز در مسئله قبل از ايندو كه از ميّت يك دختر با ابوين يا با احد الابوين بجاى مانده زوج يا زوجه نيز مجتمع باشد قانون اين است كه هركدام از زوج و زوجه نصيب ادنى و كمتر خود را دريافت مىكنند يعنى زوج ربع و زوجه ثمن ما ترك را اخذ مىنمايند و سپس به ابوين در صورتى كه هردو باقى مانده باشند دو سدس و به فرضى كه يكى از ايشان با ورّاث بوده سدس را تملّك كرده و باقى مانده از ما ترك را به اولاد يعنى بنتان مىدهند و بدين ترتيب نقص تنها به ايشان وارد مىشود نه زوج و زوجه يا ابوين . مؤلف گويد : چهار فرض در اينجا وجود دارد به اين شرح : 1 - از ميّت دو دختر با ابوين باقى مانده باشد كه در اين صورت مخرج مشترك گفته شد عدد ( 6 ) بوده و فاضلى از سهام باقى نمىماند تا ردّ تحقق پيدا كند . 2 - از ميّت دو دختر با احد الابوين باقى مانده باشد و مقصود از احد الابوين [ پدر ] است در اين صورت گفتيم مخرج مشترك عدد ( 30 )